رادیو استخدام > بلاگ > بایگانی > دنیای کسب و کار > مدیریت > تعریف تعارض و انواع آن در محیط کار (افزایش عملکرد در سازمان)

تعریف تعارض و انواع آن در محیط کار (افزایش عملکرد در سازمان)

تعریف تعارض

تعریف تعارض عبارت از برانگیختن همزمان دو یا چند انگیزه یا تقاضای ناسازگار و ناهماهنگ است.

عمدتا منابع تعارض در سازمان رقابت برای منابع محدود است و یکی از این منابع محدود وقت مدیران برای رسیدگی به امور کارکنان است.

تفاوت دراهداف و انتظارات کارکنان نیز برای دریافت حداکثری درمقابل فعالیت حداقلی یکی دیگر از منابع تعارض‏ها در سازمان و عدم تخصیص وقت توسط مدیران به ایشان است.

فاصله بین نسل‏ها و چالش‏های شخصیت بین کارکنان جوان با کارکنان ارشد و انتظارت ایشان از یکدیگر یکی دیگر از منابع تعارض در سازمان می‌باشد که به این مهم اختلاف جنسیتی و تفاوتهای زن و مرد در محیط کار نیز اضافه می‌شود.

تعارض بین کار و خانواده و خانواده با کار نیز از جمله موارد دیگری است که موجب تعارض هم در محیط کار و هم در خانواده می‌شود که شاید مهمترین منابع تعارض باشد، چرا که موجب منشاء بسیاری از تعارض‏ها و فشارهای روانی و عصبانیت ها در محیط کار است.

ولی علیرغم همه این محدودیت ها تعارض می‌تواند سازنده هم باشد.

تعارض در راههای انجام کار تا حد لازم و سیستم‏ها و روش‏ها و به طور کلی تعارض‏های مرتبط با کار و نحوه انجام کار را تعارض سازنده می‌نامند.

در مقابل روانشناسان تعارض‌های شخصی که ناشی از احساسات شخصی کارکنان نسبت به یکدیگر و موجب بروز کینه و عداوت و دشمنی در محیط کار است را تعارض مخرب و غیرسازنده می‌دانند.

به طور کلی تعارض های غیرسازنده تعارض‏های هستند که به سازمان لطمه می‌زنند و تعارض سازنده زمانی بروز می کند که درخدمت منافع سازمان و براساس یک بحث و حتی عدم توافق بر روش انجام کار باشد که از آن حتی به عنوان منشاء بروز خلاقیت هم نام می‌برند.

تعارض مخرب در بسیاری موارد برای سازمان مسئله ساز است منجمله اتلاف وقت و اولویت دادن منافع شخصی به منافع سازمان است و حال آن که تعارض سازنده یا آگاهی بخش بیانگر این است که موضوعات مورد اختلاف بیشتر ناشی از عقل و خرد است تا احساسات.

درحالی که تعارض مخرب بیانگر این است که تعارض به مواردی بیشتر احساسی مربوط می‌شود تا عقلائی.

برای مدیریت تعارض روشهای گوناگونی بیان شده است که مشهورترین آنها در پنج حالت زیر است:

  • برد – باخت
  • باخت – برد
  • برد- برد
  • اجتناب و توافق ( توافقی که برای هیچ یک از طرفین رضایت بخش نیست )

برای حل تعارض با دیگران نیز شش مرحله بیان کرده اند که عبارتند از:

  • آگاهی بخشی
  • روبرو و رودر رو صحبت کردن
  • توافق کردن
  • تشخیص علت تعارض
  • برآورد حاصل تعارض و قدمهای بعدی
  • پیگیری دستاوردهای تعارض و اطمینان از این که توافق های حاصله در حل تعارض پایدار است.

در هر حال تعارض نظیر استرس، تاحدی که کمک به افزایش عملکرد در سازمان نماید سازنده و در غیراین صورت مخرب و باید از آن پرهیز کرد.

 دکتر سیدعلی اکبر افجه



می توانید نظر خود را ارسال کنید...